مقالات » جام نياز » متفرقه » چه کسی گناهان را می آمرزد؟

چه کسی گناهان را می آمرزد؟

و چه خام­ اند آنان که به گمان خود گه گاه سطلی از حوض تصوّر خویش، پر نموده و بر این بحر بی­کران....

تاریخ ثبت : پنج شنبه 16 آبان1392


تعداد بازدید : 4232


می­ آید او

با بوی سیب

از راه دور،

با کوله باری از شکیب،

یکّه و تنها و غریب؛

تنها؟

نه!

همراه خود می آورد

زن ها و فرزندان خود

­گوید: «چنین خواهد حبیب

بیند مرا در شطّ خون

اهل و عیالم را اسیر»

*****

امری چنین سخت و خطیر

بی محتوا و بی پیام؟

هرگز!

*****

«عاشورا» دجله­ ی جوشان شور است و شعور،

و فراتِ پر خروش پیام است و شعار؛

همین«شریعه­ ی حسینی» است که «شریعت نبوی» را از سرچشمه­ ی کربلا در گستره­ ی زمان و پهنه­ ی جهان به جوشش در آورده است.

و اکنون نیز این روح سیّدالشّهدا است که دمادم به کالبد عالم، حیاتِ تازه می­ بخشد و اندام را به جامه­ ی زرّین «شعائر حسینی» می­ آراید.

و اینک ماییم وارثان آن جامه و روح

و پویندگان این طریقه و راه؛

مباد! که در این مسیر مقدّس، لحظه­ ای درنگ روا داریم و یا گامی فراتر نهیم که تندروی انحراف است و کوتاهی تباهی؛(1)

و هر دو مولود جهالت ...(2)

*****

«شعائر حسینی» اقیانوس بی­ ساحل عزّت است و کرامت،

و چه خام­ اند آنان که به گمان خود گه گاه سطلی از حوض تصوّر خویش، پر نموده و بر این بحر بی­کران، سرازیر می­ کنند؛

در حالی که همه در امواج خروشان آن غرق­ اند.

اگر آنان بدانند که شعارهای حضرت اباعبدالله الحسین (ع) چه فراوان است و چه با روح و جان، هرگز به این علف­ های هرز اوهام، متشبّث نمی­ شوند؛

چه رسد به این که به اسم امام حسین (ع) و به رسم عشق او پا از گلیم خویش درازتر نموده، قائل به مقام الوهیّت او شوند و خصائص حضرت رب -جلَّ وَ عَلا- را به او نسبت دهند

و بر خلاف صریح قرآن،(3) مقام غفران را انحصاراً به حضرت سیّدالشّهدا نسبت بدهند؛ آن هم به گونه­ ای که ظهور الفاظ، تحمّل هیچ احتمال و توجیه قانع­ کننده­ ای را نداشته باشد.(4)

بدیهی است ما منکر مقام شفاعت آن سرور بهشتیان نیستیم؛ البتّه آن هم به اذن خدا(5) (سبحان الله ربّ العرش عمّا یصفون)(6)

بیاییم با دل سپردن به دریای عشق حسین بر آن «سفینه­ ی نجات» تمسّک جسته، در ذیل نور آن «مصباح هدایت» راه حقیقت بپیماییم و بدانیم که عزّت و کرامت بشریّت در جامه­ ی عمل پوشیدن به شعائر آن شهید همیشه شاهد است ...

 

پی نوشتها:

  1. المتقدم لهم مارق و المتأخر عنهم زاهق (صلوات شعبانیه)
  2. لا تری الجاهل الا مفرطا او مفرطا (نهج البلاغه – ح 70)
  3. و من یغفر الذنوب الا الله (سوره 3 – آیه 135) ادات حَصر(الّا)، بر انحصار مغفرت و بخشایش گناه در وجود مقدّس باری تعالی دلالت می­داند.
  4. اشاره به این بیت:« گنهکاران عالم را بگویید/ گنه بخشی فقط کار حسین است».
  5. اشاره به آیات فراوانی از جمله آیة الکرسی
  6. سوره انبیاء – آیه 22